EY SEN!

Gönlüne sarraf ol ey sen. Vitrindeki altın her bakana sunulmaz, sarraf her sorana mücevher takmaz. Kendine ait ol, Han eylenen gönül, giden yolcuyla viran olur. Gönlün kirası yoksa, ne yap et, ev sahibini bul. Kaldırabiliyorsan karşılıksız sev , aşık  ol ona git onsuz gel. Ey sen bu sana zor, seveni sev, sev sevil de aşkın sersefili olma.Aşkın başında gönül katlanır, ortasında durulur, sona doğru  yorulurda sonrası senden ayrılır. Kavuşamayacakmış gibi sevmek ne kolay gelir önce, sonra seni eritir de bir mum isi kalır senden geride. Yücel ey sen. Gönlüne erişemez Ilgaz, aşkının asaletinde çukur kalır Davraz. Ey sen yücesin. Senin aşkın pak, tertemiz. Kavuşamayacaktır sana layık yoksa, yanacaksın ömrün uzadıkça ve sen değilsin mevzu bahis anlatılanda yerin yoksa. Sen çık gönül hanemden, git benden, sarayında sultanın yeri belli olmayan, her gireni tahta oturtan, git sen ve gir ey sen!. Yücel  ey sen! ve gel sen, gel sen…              

                                                                                                                                                                                                    

                                                                        

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !